|
|
چهارشنبه، ۴ آذرماه ۱۳۸۸آمارهاي ضد و نقيض از ضريب نفوذ اينترنت در ايراناينترنت در ايران همشهري - حميد ضياييپرور: درحاليكه شركت مخابرات ايران به تازگي از رسيدن ضريب نفوذ اينترنت در كشور به 35 درصد خبر داده، معاون وزير ارتباطات در دولت نهم اين رقم را 4 درصد اعلام كرده است . اين در شرايطي است كه براساس اعلام اتحاديه بينالمللي ارتباطات راه دور (ITU ) ضريب نفوذ اينترنت در ايران 9/34درصد و تعداد كاربران اينترنت پر سرعت قريب به نيم ميليون نفر است. دليل اين همه تفاوت در يك آمار ساده چيست ؟ آيا معاون سابق وزير ارتباطات كه چند ماهي است از سمت خود استعفا داده دسترسي به آمار واقعي نداشته است يا به نوعي دارد در مورد اين مسئله افشاگري ميكند ؟ خبرنگار گروه دانش و فناوري روزنامه همشهري گزارش ميدهد:
شركت مخابرات ايران اعلام كرد: تعداد كاربران اينترنت از 8 ميليون و 800 هزار نفر در سال 84، به 25ميليون و 600هزار نفر در سالجاري رسيد.به گزارش ايرنا به نقل از اطلاعيه روابط عمومي شركت مخابرات ايران، در حال حاضر ضريب نفوذ اينترنت در كشور 35درصد است. بنابراين گزارش، اتصال 7 هزار و 649 مدرسه به شبكه ملي اينترنت و افزايش تعداد پورتهاي دسترسي ديتا (منصوبه) به 187هزار و 348 پورت از جمله فعاليتهاي شركت مخابرات ايران در سالجاري بهشمار ميرود. ضريب نفوذ اينترنت فقط 4 درصد معاون آموزش، پژوهش و امور بينالملل وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات در دولت نهم، ضمن اعلام آماري از وضعيت اينترنت كشور اين شرايط را براي اعتلاي جايگاه كشور نامناسب خواند. به گزارش مهر، دكتر محامدپور در مورد ضريب نفوذ اينترنت كشور گفت: «ضريب نفوذ حدود 4درصد است ولي آماري كه از سوي مراجع رسمي اعلام ميشود، حدود 34 درصد است كه آن آمار مربوط به انواع ارتباط است و عمدتا كاربران ديالآپ را شامل ميشود. ولي باتوجه به اينكه در دنيا اينترنت را براساس كمينه 512 كيلوبيت ميسنجند، اين آمار واقعي نيست و تنها 4درصد از جمعيت كشور از اينترنت پرسرعت بهرهمند هستند.» محامدپور همچنين ادامه داد: «در سال 2008 در 21 كشور 50 درصد خانهها به اينترنت پرسرعت متصل بودند. درآماري كه شركت فناوري اطلاعات ارائه داد، گفته شده بود سال گذشته 39 درصد خانههاي كشور به اينترنت متصل هستند ولي اين آمار مربوط به ارتباط ديالآپ است و نه اينترنت واقعي. شاخص رتبه آيسيتي ما در دنيا 92 است كه البته اينترنت تنها يكي از شاخصههاي اندازهگيري اين رتبه است.» وي ادامه داد: «در برنامه چهارم توسعه كه چند ماه آينده به پايان ميرسد، بخش دولتي به 21درصد و بخش خصوصي به 29درصد تعهدات خود براي ارائه پورتهاي اينترنت پرسرعت عمل كردهاند كه اين نيز دلايل مختلفي دارد؛ ازجمله مهيا نبودن مشوقها و انگيزهها براي حركت بخش خصوصي.» وي افزود: «در سال 84 ميزان نقش فناوري اطلاعات و ارتباطات در GDP كشور زير يك درصد بود و اين در حالي بود كه در همان سال متوسط اين سرمايهگذاري در ساير نقاط دنيا 7درصد بود. پس ما نبايد توقع داشته باشيم كه درآمد ما بدون سرمايهگذاري مناسب محقق شود.» او در پايان تنها راه احقاق شعار دولت الكترونيك را اهتمام همه جانبه براي عمل به آن و نخستين گام را نيز داشتن دسترسي مناسب بهپهناي باند مناسب دانست. ركورددار محدوديت سرعت ايران تنها كشور دنياست كه رسما براي ارائه اينترنت پرسرعت براي شهروندان، محدوديت قائل شده است. براساس اعلام وزير وقت ارتباطات ، واگذاري اينترنت بيش از 128 كيلو بيت در ثانيه به مشتركان خانگي ممنوع است. علاوه بر آن ايران در چند زمينه ديگر نيز ركورد دار سرويسدهي اينترنتي به شهروندان است: قطع سرويسهاي ايميل مانند ياهو و جيميل در مواقع مختلف و سيستم پالايش محتواي اينترنتي به شديدترين وجه ممكن! با اين شرايط هيچ سازمان يا شركت بخش خصوصي به ارائه سرويسهاي مولتيمديا و نيازمند پهناي باند بالا به مردم در بخشهاي اقتصادي و تجاري نميانديشد؛ چراكه دسترسي مردم به زيرساختهاي فناوري اطلاعات بسيار محدود و اندك است. علاوه بر اينها گران بودن قيمت تمام شده اينترنت در ايران، باعث شده تا رغبتي براي استفاده از سرويسهاي اينترنت بيس در بخشهاي مختلف وجود نداشته باشد. بهنظر ميرسد بهرغم تاكيدهاي سياستگذاران بخشهاي فناوري در كشور مبني بر استفاده از ظرفيتهاي فناوري اطلاعات و ارتباطات براي توسعه همهجانبه ايران، عزم جدي در بخشهاي زيرمجموعه و از جمله دستگاههاي اجرايي براي توسعه اين زيرساختها وجود ندارد. بهعنوان مثال اسنادي مانند سند چشمانداز توسعه ايران در افق 1404، قانون برنامه چهارم توسعه و سند توسعه بخشي فناوري اطلاعات در ايران بر استفاده از اين فناوريها در پيشبرد اهداف توسعه اقتصادي و اجتماعي ايران تاكيد ميكنند اما اينكه اين سياستها و تصميمات كلان تا چه حد در عرصه عمل به مرحله اجرا گذاشته شده است مسئلهاي است كه مردم ديد مثبتي نسبت به آن ندارند. اكنون بخش عمدهاي از مردم همانطور كه دكتر محامدپور، معاون سابق وزارت ارتباطات بيان كرده تنها با اينترنت كمسرعت و ديالآپ به شبكه متصل ميشوند؛ اينترنتي كه قادر به دريافت و ارسال اطلاعات و محتواي متوسط نيست چه رسد به محتواي مولتي مديا و صوت و تصوير. اين نوع اينترنت كه بايد آن را اتصال به شبكه با اعمال شاقه نامگذاري كرد عملا چيزي در حد قوت لايموت در فضاي سايبر براي مردم است.شايد مهمترين استدلال براي رشد نكردن فناوري اطلاعات و اينترنت در ايران وضعيت قطعي شبكه در طول يكي دو ماه در سالجاري بود؛ وضعيتي كه طي آن به اذعان دستگاههاي دولتي هيچ خللي به خدمات دولت الكترونيك مانند بانكداري الكترونيك و ارتباطات الكترونيك مردم با دولت وارد نشد. اينجا استراليا نيست كه اگر جيميل يك ساعت قطع شود در كار شركتهاي اقتصادي اختلال ايجاد شود. اينجا با قطعي كل اينترنت نيز هيچكس اختلالي احساس نخواهد كرد و عملا بود و نبود اينترنت ديالآپ براي مردم و دولت يكي است. November 25, 2009 06:39 PM
| TrackBack
نظرها
فرستادن نظر
|
موضوعات
• فناوري اطلاعات454
• مقالات سياسي270 • وبلاگ نويسي176 • پادکست1 • اينترنت در ايران257 • تلفن همراه108 • تبليغات1 • دانش و فناوری37 • دانشگاه202 • روابط عمومي سايبر197 • سايبر ژورناليسم244 • عکس9
طبقه بندی بر اساس ماه
January 2010
December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 March 2008 February 2008 January 2008 December 2007 November 2007 October 2007 September 2007 August 2007 July 2007 June 2007 May 2007 April 2007 March 2007 February 2007 January 2007 December 2006 November 2006 October 2006 September 2006 August 2006 July 2006 June 2006 May 2006 April 2006 March 2006 February 2006 January 2006 December 2005 November 2005 October 2005 September 2005 August 2005 July 2005 June 2005 May 2005 April 2005 March 2005 February 2005 January 2005 |