رسانه شهروندی یعنی انتشار اطلاعات شهروندان بر روی شبکه ها

امروز بدون اغراق هر شهروند یک رسانه است . یادتان باشد ماجرای کردان را شهروندان افشا کردند و البته سایت الف دراین افشاگری نقش برجسته ای داشت اگر چه حالا الف مدافع یک جریان خاص شده است . رسانه شهروندی یعنی وقتی هواپیمای روسی ایلوشین سقوط می کند چند روز بعد شهروندان فیلم هایی که از دود داخل هواپیمای مذکور ( قبل از سقوط ) گرفته اند بر روی اینترنت منتشر می کنند . یعنی وقتی سند مرتبط با تقلب یک وزیر در به ثبت رساندن یک اختراع منتشر می شود شهروندان برای محکم کاری ، متن مصاحبه وزیر مذکور با یک رسانه ( سایت شرکت تخصصی عمران و بهسازی ایران وابسته به وزارت مسکن و شهرسازی ( 84.09.14)) را باز انتشار می کنند . تا کسی نتواند ماجرا را از اساس مثل برخی چیز های دیگر تکذیب کند . وقتی فیلم کشته شدن ندا در اینترنت منتشر شد خیلی های دیگری که از آن صحنه فیلم گرفته بودند بعد از چند روز یا چند هفته فیلم هایشان را بر روی اینترنت منتشر کردند .
امروز موبایل ابزار ژورنالیسم شهروندی است . حتی اگر مستندات ضبط شده با آن به همان سرعت روزنامه نگاری سنتی منتشر نشود . حتی اگر وسیله انتشار آنها ، MMS یا بلوتوث باشد . راستی چرا در زمانی که رسانه های خارجی در ایران خبرنگار نداشتند و رسانه ملی نیز هیچ تصویری از رخدادهای داخلی منتشر نمی کرد خبرگزاری ها و شبکه های خارجی پر بود از فیلم های گرفته شده توسط شهروندان ایرانی ؟