شوک به جامعه ارتباطاتی ایران

راستش من نقریبا تمام وب سایتها و وبلاگهای جامعه ارتباطاتی ایران را چک کردم . با گذشت بیش از 5 روز از انتخابات ، تقریبا هیچ یک از آنها هیچ مطلب جدیدی منتشر نکرده اند . برخی حتی کل آرشیو وبلاگ خود را پاک کرده اند . برخی در دسترس نیستند و برخی هنوز مات و مبهوت به رخدادها نگاه می کنند . البته در اینکه جامعه دانشگاهی نباید در تحلیل رخدادها عجله به خرج بدهد هیچ شکی نیست . تا بوده همین بوده که جامعه دانشگاهی ما بعد از گذشت چند سال از رخدادها به سراغ آنها رفته و آنها را تحلیل کرده است . تز های کارشناسی ارشد و دکترای دانشگاهی ما عموما وقتی تولید می شوند که به قول بزرگان ارتباطات به اندازه کافی در باره آنها منبع و ادبیات تولید شده باشد . در واقع اشکال به این بر می گردد که ما قادر به تحلیل اولیه رخدادها نیستیم اما می توانیم با گذشت زمان بگوییم دیگران چه گفته اند . و از آن نتایج جالب بگیریم . این اشکال به خود من هم بر می گردد . بالاخره بنده هم تربیت شده همین نظام دانشگاهی هستم اما همین قدر می دانم که ادامه این وضعیت و انفعال در برابر رخدادها چیز خوبی نیست . قرار نیست خط قرمز ها را رد کنیم قرار نیست تحریک کنیم یا تهمت بزنیم . اما لااقل می توانیم بنویسیم که آن همه تئوری ارتباطات در فرآیند تحولات اخیر رنگ باخته است . می توانیم تحلیل کنیم که نقش شبکه های اجتماعی در رخدادها چیست ؟ می توانیم مصادیقی از به کار گیری تکنیکهای پوشش خبری در رخدادها و مواقع بحرانی را برای دانشجویانمان ارایه دهیم . من فکر می کنم این رخدادها ضغفی اساسی در کاربست نظریه های ارتباطی در ایران را نمایان ساخت و در همان حال از نقطه ضعفی اساسی در جامعه دانشگاهی ارتباطات ایران پرده برداشت . امیدوارم تحلیل من درست نبوده باشد .