رسانه هاي خارجي و حوادث ايران

چندي پيش يكي از مقامات ايراني در يك برنامه تلويزيوني ايران در اثبات اينكه تصاوير پاره كردن عكس امام واقعي بوده اند نه ساختگي گفته بود رسانه هاي خارجي هم اين تصاوير را مخابره كرده اند آنها كه ديگر دروغ نمي گويند . براي اينكه امانت را رعايت كرده باشم عين مطلب را از سايت روزنامه اعتماد نقل مي كنم : «شبکه خبر جمعه شب، برنامه هاي معمول خود را متوقف کرد و به پخش برنامه زنده مخصوص ماجراي 16 آذر و اعتراض به پاره شدن عکس بنيانگذار فقيد جمهوري اسلامي پرداخت. با توجه به شبهه يي که در خصوص احتمال ساختگي بودن اين تصاوير براي ضربه زدن به جنبش سبز مطرح شد، مجري اين سوال را از سيداحمد خاتمي پرسيد که مهمان تلفني اين برنامه بود. امام جمعه موقت تهران در اين باره گفت؛ «بسيار خب، ما دروغ مي گوييم، رسانه هاي خارجي که دروغ نمي گويند. آنها نيز همين تصاوير را پخش کردند.»
درست چند روز بعد رسانه هاي خارجي از سوي رييس سازمان صدا و سيما بوق هاي تبليغاتي استكبار ناميده شدند چرا كه اخبار راهپيمايي روز چهارشنبه را به خوبي منعكس نكرده بودند . متن سخنان ضرغامي به نقل از روزنامه جام جم چنين است : « متأسفانه رسانه هاي جهان در روز عاشورا خبري را که در يک يا دو خيابان اتفاق افتاد بزرگ نمايي کردند. اما ديروز و پريروز تنها يک يا دو شبکه خارجي آن هم بسيار محدود به تظاهرات گسترده، ميليوني و استثنائي مردم ما بسنده کردند ، امروز واقعاً روز نابودي حيثيت حرفه اي و رسانه اي بسياري از شبکه هاي بزرگ جهاني است و من براي آنان تأسف مي خورم و مردم ما بار ديگر ديدند همه آنان بوق هاي تبليغاتي استکبارند»
من نه شما قضاوت كنيد مخاطب چنين سخناني چه برداشتي خواهد داشت؟ آيا وقتي رسانه هاي خارجي مطابق ميل ما اخبار را منعكس كنند راستگو هستند و وقتي برعكس عمل كنند بوق تبليغاتي هستند؟ در شرايطي كه در برخي مواقع حتي اين رسانه ها اجازه و امكان پوشش خبري رخدادهاي تهران را نداشته اند چگونه از آنها انتظار داريم هر وقت ما گفتيم بروند در كنج دفاترشان و هر وقت لازم داشتيم بيايند حماسه ها را گزارش كنند؟ آيا تصور سياستگذاران رسانه اي ايران از مديريت فرآيندهاي خبري در ايران توسط رسانه هاي خارجي قابل نقد نيست؟