گزارشي از جلسه دفاع پايان نامه دكتراي سركار خانم رها خرازي

جلسه دفاع پايان نامه دكتراي سركار خانم رها خرازي ديروز يكشنبه 28 مرداد ماه 1386 ساعت 16 در محل سالن كنفرانس طبقه 5 ساختمان شماره يك علوم انساني دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم وتحقيقات برگزار شد. موضوع پايان نامه ايشان« رويكرد پست مدرنيسم نسبت به تاثيرات رسانه هاي نوين بر ديپلماسي » بود . استاد راهنماي وي دكتر محمد سلطاني فر و استاد مشاور دكتر علي سميعي است. در جلسه ديروز دكتر حسينعلي افخمي ، دكتر غروي ، دكتر عقيلي و دكتر مهرداد نوابخش حضور داشتند .
روش تحقيق رساله خانم خرازي روش دلفاي بود . در اين روش با 36 كارشناس و ديپلمات ارشد گفتگو شده بود .او در اين رساله از 140منبع انگليسي و 40 منبع فارسي استفاده كرده بود كه مورد تحسين هيات داوران قرار گرفت .در نهايت هيات داوران رساله را با نمره عالي پذيرفت . به سركار خانم دكتر خرازي تبريك مي گويم واميدوارم ايشان طبق قولي كه به من داده خلاصه پايان نامه را براي انتشار در وب سايت خبرنگار در اختيارم قرار دهد .
تكميلي : متن خلاصه پايان نامه را دريافت كردم كه در ادامه منتشر مي شود
ديپلماسي سايبر؛ رويکرد پسامدرنيسم نسبت به تاثيرات رسانه هاي نوين بر ديپلماسي
اگر چه هنوز دهکده جهاني مارشال مک لوهان کاملا جايگزين دولت – ملت نشده است، اما دهکده هاي امروزي چنان به هم مرتبط شده اند که دنياي وستفاليا به عنوان مبناي ديپلماسي، کمتر و کمتر قابل شناسايي است. فضايي که در آن، پيشبرد سياست خارجي و ديپلماسي بيش از پيش به ميزان تاثيرگذاري تاکتيکهاي خبري و رسانه اي وابسته شده است. چنان که هر قدر اين تاکتيکها و پوشش خبري پر قدرت تر و تاثير گذارتر طراحي و منتشر شوند، چرخ هاي سياست خارجي و روندهاي ديپلماتيک روان تر مي چرخند.
هم اينک و در عصر پسا مدرنيسم، آنچه در اين تحقيق ديپلماسي سايبر و ديپلماسي رسانه اي ناميده مي شود، بخش قابل توجهي از ديپلماسي عمومي کشورهاي قدرتمند جهاني را به خود اختصاص داده است. چرا که در سايه محيط جهاني نوين، از يک سو بازي نرم افزاري به عنوان بخشي از دگرگوني هاي جديد ديپلماسي و سياست خارجي موجب شده است تا گفتمان، تصويرسازي و اقناع ديگران، در تعاملات مربوط به سياست خارجي جايگاهي نوين يابند و از سوي ديگر رسانه هاي نوين، گستره ديپلماسي و سياست خارجي را به تحريريه روزنامه ها، شبکه هاي اينترنتي، تلويزيونها و راديوهاي جهاني کشانده اند.
از اين ديدگاه، تحقيق حاضر بر آن است تا دريابد « رويکرد پسا مدرنيسم در روابط بين الملل، نسبت به تاثيرات رسانه هاي نوين بر ديپلماسي » چيست.
در اين راستا، فرضيه اصلي تحقيق عبارتست از : « پسامدرنيستها در ظهور ديپلماسي نوين، نقش بالايي براي رسانه هاي نوين قائل هستند». بر اين اساس متغير مستقل تحقيق «رسانه هاي نوين » درنظر گرفته شد و متغيرهاي وابسته از ميان شاخصهايي که متفکران پسامدرن روابط بين الملل براي ديپلماسي نوين برمي شمارند، انتخاب شدند. از جمله: تحول در ماهيت « قدرت »، تحول در حاکميت دولت – ملت، حضور بازيگران متعدد در روابط بين الملل، تغيير در مفهوم امنيت، دگرگوني مفهوم منفعت در منافع ملي و ظهورمنافع ملي جديد، افزايش نفوذپذيري مرزها ، ظهور ديپلماسي آشکار (تبديل اطلاعات سري ديپلماتيک به اطلاعات آشکار) و دموکراتيزاسيون ديپلماسي.
در طول تحقيق، فرضيه هايي جانبي نيز به محک تخصص متخصصان گذاشته شد تا مشخص گردد که: آيا در ميان متخصصان حوزه ديپلماسي و متخصصان رسانه ها نسبت به ديپلماسي سايبر و ديپلماسي رسانه اي؛ نسبت به آسيب شناسي ديپلماسي رسانه اي کشور و نسبت به زمينه هاي ايجاد ديپلماسي رسانه اي مناسب کشور توافق وجود دارد يا خير.
تحقيق حاضر همچنين به بررسي تاثيرات رسانه هاي نوين و فنآوريهاي نوين ارتباطات و اطلاعات بر فرايندهاي ديپلماتيک و روند سياست خارجي، تاثيرات رسانه هاي نوين بر اهداف و مقاصد عيني ديپلماتيک و سياست خارجي و نيز بررسي ظرفيتهاي رسانه هاي نوين و فنآوريهاي نوين ارتباطات و اطلاعات در خدمت فرايندهاي ديپلماتيک و نتايج و پيامدهاي حاصل از بهره برداري از فنآوريهاي نوين در سازمانهاي ديپلماتيک ؛ در قالب پرسشهاي اصلي تحقيق پرداخته است.
به منظور بررسي آراء هر دو گروه متخصصان ديپلماسي و متخصصان رسانه ها، از روش دلفي و مصاحبه هاي عمقي استفاده شد. در واقع، ابتدا با استفاده از مطالعات كتابخانه‌اي و بررسي تحليلي كتب و مآخذ اطلاعات اوليه جمع آوري شد و سپس براساس روش دلفي و با استفاده از مصاحبه هاي عمقي با 36 نفر از متخصصان، اساتيد و محققاني که با موضوع تاثيرات رسانه هاي نوين بر ديپلماسي و نيز رويکردهاي پست مدرنيسم در روابط بين الملل آشنا بودند، موارد خاص مورد بررسي قرار گرفت.