براي يونس شكرخواه

راستش من هميشه به يونس شكرخواه غبطه خورده ام و اين غبطه خوردن هميشه براي من انرژي زا بوده و هست.
يونس الگوي من و خيلي ديگر از بلاگرها و بروبچه هاي ارتباطات است . يونس را دوست دارم چون هم همشهري من است هم استاد آنلاين من و هم استاد اخلاق من . يونس عادت دارد همه دوستانش را با نام كوچك صدا بزند . من افتخارم هميشه اين بوده كه يونس مرا با نام كوچكم حميد صدا مي زند. يونس روح بزرگي دارد ، روحي كه مثل همان نوك كوه يخي فقط بخشي از آن از آب بيرون زده و ديگران مي توانند ببينند . يونس درست مثل اينترنت است سخاوتمند در انتشار و باز پخش اطلاعات . يونس هيجان انگيز است او به ياد آدمي مي آورد كه يك استاد ارتباطات چقدر مي تواند پركار باشد و كم نياورد . من به يونس معتاد شده ام . مثل خيلي هاي ديگر بدون يونس و بدون دات احساس مي كنم يك چيزي توي زندگي ام كم دارم.
يونس گله نمي كند ، غر نمي زند ، باد به غبغب نمي اندازد و از بذل دانشش دريغ نمي كند . دانش را براي فخر فروشي به اين و آن نمي خواهد . به دنبال پول و پله و جاه و مقام نيست . بر خلاف خيلي هاي ديگر ارتباطات را پل و سكوي پرش نمي داند ارتباطات را به خاطر ارتباطات مي خواهد .
يونس شكرخواه چراغ راهنماي نسل اينترنتي ارتباطاتي هاي ايران است . او نام خود را در دفتر ارتباطات جديد ايران جاودانه كرده است . يونس خوش فكر است و هوشمند و زيرك و من هميشه سعي كرده ام مثل او قدر فرصتهاي زندگي را بدانم . فكر كردن به اينكه يونس در همين شهر و در همين نزديكي دارد كار مي كند براي من انرژي زا و اميد بخش است .
اين جمله دكتر معنمد نژاد را هرگز از ياد نمي برم كه در ستايش يونس گفت كه اگر ما قدر و منزلتي داريم به واسطه تربيت دانشجوياني چون يونس شكرخواه است

يونس جان تولدت مبارك !