يک اتاق براي خبرنگار

وزارت تعاون براي اولين بار در ايران، يک اتاق براي خبرنگاران اختصاص داد، به گفته مدير کل روابط عمومي وزارت تعاون، هدف از اين اقدام، داشتن ارتباطي صميمانه و به دور از تشريفات اضافي با خبرنگاران است.
در تمام دنيا به خصوص در کشورهاي پيشرفته، تمام وزارتخانه‌ها داراي سخنگو هستند و وزارتخانه‌هاي مهم، هر روز کنفرانس خبري با حضور خبرنگاران برگزار مي‌کنند و خبرنگاران داراي دفتر و اتاق مخصوص در آن وزارتخانه بوده و کوچکترين جريانات مرتبط با آن حوزه را دنبال مي‌کنند. متاسفانه در ايران به جز وزارتخانه‌هاي خارجه، کشور و دفاع و قوه قضائيه، بقيه دستگاهها و دو قوه مجريه و مقننه داراي سخنگو نيستند، برخي حتي ضرورت وجود چنين نهادي را احساس نمي‌کنند، چه رسد به تاسيس اتاق مخصوص خبرنگاران.
از اين جهت، راه‌اندازي اتاق خبرنگار در دولتي که سخنگو نداشته و نحوه پوشش اخبار و رويدادهاي حوزه رياست جمهوري حتي اعتراض رسانه‌هاي منتسب به اصولگرايان را نيز در پي داشته است، يک امر عجيب و همراه با بهت و حيرت به شمار مي‌رود.
اتاق خبرنگار، البته فقط مکاني براي چاي خوردن و پذيرايي با کيک و شکلات و گپهاي خودماني نيست، اتاق خبرنگار پاتوق دوستان رسانه‌اي در اوقات فراغت نيز نبايد باشد، اتاق خبرنگار، محل ملاقاتهاي پشت پرده يا گفتگوهاي سازشکارانه براي درج رپرتاژ آگهي از وزارت مربوطه نيز نيست، اتاق خبرنگار، محلي است براي جدي‌ترين بحثها و پرسشها از عملکرد وزارتخانه، جايي براي طرح سوال و شنيدن پاسخ، جايي براي هماهنگي نزديکتر جهت دسترسي آسان‌تر به مسئولان ذيربط.
در شرايطي که عکاس خبرنگار يک روزنامه ورزشي در ورزشگاه آزادي آنچنان کتک مي‌خورد که روانه بيمارستان مي‌شود، در کشوری که خبرنگار فضول و بی ادب تلقی شده و از پارلمان اخراج می گردد و در جامعه‌اي که خبرنگار مرغ عروسي و عزا است، البته تشکيل اتاق خبرنگار در وزارت تعاون، چشمها را خيره مي‌کند و خبرنگاران را از شنيدن اين خبر، در اتاقهاي مانيتورينگ خبر، ميخکوب مي‌کند.
بايد ديد تشکيل چنين اتاقي در وزارت مذکور، چه دستاوردهايي خواهد داشت و آيا سوالات افکار عمومي از مسئولان ذيربط در وزارتخانه تعاون، پاسخ کافي در آينده خواهد گرفت؟
منتظر خروجي اتاق خبرنگار وزارت تعاون مي‌مانيم.